Międzynarodowa Komisja Wielorybnictwa (IWC), jest międzyrządowym organem założonym w 1946 roku, odpowiedzialnym za zachowanie populacji wielorybów i nadzorowanie wielorybnictwa. W 1986 przyjęło moratorium na połowy komercyjne, które do dziś pozostaje w mocy. Zmniejszyło ono przeciętny roczny połów tych zwierząt z prawie 40.000 rocznie do kilku tysięcy. Międzynarodowy zakaz łamią Japonia, Norwegia i Islandia. Kraje te są odpowiedzialne za największą ilość zabijanych wielorybów: prawie 35 tysięcy od czasu wprowadzenia moratorium. Japonia jako pretekst wykorzystuje „badania naukowe”. Tymczasem 2 lata temu dwójka japońskich aktywistów Greenpeace, Junichi Sato i Toru Suzuki, ujawnili proceder nielegalnego handlu mięsem wielorybim w Japonii. Po przedstawieniu dowodów prokuraturze sami zostali oskarżeni. Obecnie grozi im 18 miesięcy więzienia. Można im pomóc podpisując petycję Powstrzymaj polowania 

IWC proponowało w tym roku kontrowersyjny kompromis: zalegalizowanie polowań w zamian za ustanowienie międzynarodowego nadzoru i ustalenie mniejszych limitów połowowych. Jednak istniało zagrożenie, że legalizacja polowań otworzy furtkę do powiększania ilości zabijanych wielorybów. Ponadto przedstawiciele organizacji takich jak WSPA (Światowa Organizacja Ochrony Zwierząt), WWF, Greenpeace, Sea Shephard, Whale and Dolphin Conservation Society (WDCS) czy International Fund for Animal Welfare, opierając się na ustaleniach naukowych, twierdzą, że nie istnieją humanitarne metody zabijania wielorybów na morzu, a także nie zażegnano jeszcze zagrożenie dla przetrwania wielu gatunków wielorybów, w związku z czym wszelkie polowania powinny być zakazane. Takie stanowisko poparły m.in. Australia, USA, Hiszpania i Niemcy.

Na obradach IWC w Maroku, mimo wcześniejszych zapowiedzi, zabrakło przedstawiciela Polski. Ministerstwo wydało oświadczenie wyjaśniające przyczynę tej nieobecności – uzasadniono ją „koniecznością oszczędności w budżecie ministerstwa”. W kasie Ministerstwa Środowiska zabrakło… ok. 1300 euro, bo tyle mniej więcej kosztowałby przelot, zakwaterowanie i delegacja polskiego przedstawiciela. Tymczasem dużo więcej kosztowały przygotowania Polski do tych obrad – przygotowania, które zostały zmarnowane.

Na szczęście dla wielorybów, udało się podtrzymać moratorium. Jednak brak udziału Polski jest dla mnie przygnębiający i źle świadczy o podejściu Ministerstwa Środowiska do problemu. Zapewne też odbije się negatywnie na wizerunku naszego kraju wśród państw walczących o ochronę wielorybów.

Podtrzymanie moratorium na połowy komercyjne to sukces, jednak nie oznacza ono, że działania na rzecz ochrony wielorybów można uznać za zakończone. Wręcz przeciwnie, nadal istnieją liczne zagrożenia:

• Japonia, Norwegia, i Islandia będą kontynuować polowania na wieloryby pomimo zakazu – jak informuje Gazeta Prawna wieloryby będą zabijane, bo to zbyt dobry biznes  ;
• W oceanach pełno jest sprzętów rybackich i pozostałości po sieciach rybackich, w które wieloryby się zaplątują;
• Także duże statki stanowią zagrożenie dla wielorybów, gdyż zdarzają się kolizje;
• Hałas powodowany przez silniki statków, podwodne konstrukcje czy platformy wiertnicze zakłóca echolokację tych ssaków;
• Zanieczyszczenie oceanów;
• Nadal nieznany jest dokładnie wpływ zmian klimatycznych na wieloryby, jednak może np. uszczuplić bazę pokarmową wielorybów.

Jednym z priorytetów organizacji ekologicznych będzie teraz walka o to, by pozamykać „furtki prawne”, takie jak ta wykorzystywana przez Japonię o „badaniach naukowych” (warto zauważyć, że naukowcy z wielu państw np. Australii i Nowej Zelandii prowadzą badania naukowe bez zabijania wielorybów). Petycja w tej sprawie (po angielsku) 

Źródła:

International Fund for Animal Welfare

Wieloryby a oszczędne państwo – artykuł na portalu Salamandra.org.pl

Serwis Care2.com: A victory for whales: Plan to legalize whaling fails.

VIVA!: Kampania przeciwko norweskim polowaniom na wieloryby

WWF: Czy pozwolimy przetrwać wielorybom?