Pokrzywa na talerzu
W ogrodzie wyrasta sama czy tego chcemy, czy nie. Więc zamiast się złościć i traktować ją jako bezużyteczny chwast, warto poznać ją od lepszej strony.
Pokrzywa mimo tego, że jest chwastem, ma również wiele zalet – z powodzeniem wykorzystywana jest w ziołolecznictwie, kuchni i kosmetyce. Dla dawnych Słowian pokrzywa była rośliną magiczną – uzyskanym z niej odwarem skrapiano odzież i pomieszczenia mieszkalne. Zabieg ten miał zapewniać spokój, oczyszczać ze złej energii, chronić przed demonami i urokami.
W obecnych czasach, kiedy znany jest już nam skład chemiczny pokrzywy, możemy z całkowitym przekonaniem stwierdzić, że jest ona jednym z najbardziej wszechstronnych ziół leczniczych. Liście pokrzywy są bogate w chlorofil, ksantofil, karoten, witaminę C, K, B2, kwas pantotenowy, garbniki i flawonoidy, oraz szereg składników mineralnych, w tym wapń, magnez, żelazo, fosfor, mangan, cynk i krzem. Nie wnikając w szczegóły, śmiało można założyć, że pokrzywa jest zdrowsza od wielu wiosennych nowalijek. Musimy ją tylko zerwać z miejsca odległego od dróg i takiego, w którym nie było oprysków.
Dla zastosowań kulinarnych istotne jest, że sparzone lub ugotowane liście przestają być kłujące. Najdelikatniejsze są czubki i drobne liście z krzaków przed kwitnieniem. Pokrzywa przypomina w smaku i wyglądzie szpinak i tak samo można ją stosować: do zup, sosów, sałatek. Młode, wymyte listki, zalewa się wrzątkiem lub gotuje do miękkości (ok. 5-10 min), a następnie przyprawia według uznania. Z racji tego, że pokrzywa zawiera sole organiczne, które nie stanowią obciążenia dla nerek, może być z powodzeniem wykorzystywana w dietach, w których zaleca się ograniczenie spożycia lub wykluczenie soli kuchennej.
Żeby zrobić z pokrzywy samodzielne danie, trzeba jej nazbierać bardzo dużo, bo gotowana gwałtownie traci objętość. Podaję przepisy, które ostatnio wypróbowałam.
Ziemniaki smażone z pokrzywą (danie wegańskie)
Kilka ziemniaków, duża garść pokrzywy, 2 posiekane ząbki czosnku, cebula, oliwa, liście laurowe, sól, pieprz, zioła prowansalskie.
Obrane ziemniaki pokroić w krążki. Położyć w głębokiej patelni, przekładając kolejne warstwy kilkoma liśćmi laurowymi oraz ziołami prowansalskimi. Smażyć na oliwie, aż będą rumiane i prawie miękkie. Dodać posiekany czosnek i cebulę. Po chwili smażenia dodać grubo posiekaną pokrzywę. Chwilę poddusić, przyprawić pieprzem i solą, do smaku.
Sos serowo-pokrzywowy (do makaronu, danie wegetariańskie)
Spory "bukiet" pokrzyw, jogurt naturalny, ser żółty – ok. 10-20 dkg, 2-4 ząbki czosnku, czubata łyżka mąki, przyprawy (pieprz, bazylia lub inne zioła, opcjonalnie sól)
Opłukaną i posiekaną pokrzywę dusimy w garnczku z niewielką ilością wody. Gdy pokrzywa zamieni się w zieloną papkę przypominająca rozpuszczony szpinak, dodajemy około 2 drobno posiekane, średnie ząbki czosnku i jogurt. Mieszamy wszystko i dodajemy drobno pokrojony lub starty na tarce ser. Mieszamy do momentu aż ser się rozpuści i sos będzie bulgotał. W razie potrzeby zagęszczamy niewielką ilością mąki. Doprawiamy pieprzem, ziołami i solą do smaku
Tak przyrządzonym sosem polewamy makaron.
Smacznego :)
Bardzo zdrowy, choć już nie tak smaczny, jest sok wyciśnięty z młodych pokrzyw. Podobno świetnie działa na cerę i włosy. Chyba się skuszę :)
Źródła:


Komentarze dla tego wpisu:
Odpowiedz na Wpis:
Musisz się zalogować aby komentować wpisy.