ONZ ogłosiła 31 października "dniem 7 miliardów ludzi”. Oczywiście nie można wskazać prezycyjnie ani dnia narodzin siedmiomiliardowego człowieka, ani tym bardziej wskazać go imiennie, gdyż mówimy o szacunkach statystycznych. Jednak liczby przemawiają do wyobraźni. Miliard ludzkość osiągnęła dopiero na początku XIX wieku. W ciągu ostatnich 50 lat dokonaliśmy skoku z 3 do 7 mld. Dziesięć lat temu Ziemię zamieszkiwało ok. 6 miliardów ludzi. Obecna populacja jest dwa razy większa niż w 1968 roku, gdy Ziemię zamieszkiwało 3,5 miliarda ludzi. Tylko w 2011 roku urodzi się 135 mln ludzi, a 57 mln umrze, co daje roczny przyrost 78 mln.

Wprawdzie współczynnik dzietności, określający liczbę urodzonych dzieci przypadających na jedną kobietę, w ostatnich latach maleje, ale nie na tyle, by całkowicie zahamować trend gwałtownego wzrostu populacji. Szacuje się, że w 2025 roku będzie nas już 8 miliardów, do 2050 roku ilość ludzi wzrośnie do ponad 9 mld, a najpóźniej w 2100 roku przekroczymy kolejną granicę – 10 mld ludzi.

Ten wzrost nie odbywa się jednak równomiernie na całym świecie. W krajach takich jak Polska czy Niemcy mniej ludzi rodzi się niż umiera. Eksplozja demograficzna ma obecnie miejsce w krajach rozwijających się.

Widać to również na powyższym wykresie. Kraje rozwinięte osiągnęły stan zbliżony do tego, który określa się jako Zerowy Przyrost Populacji (Zero Population Growth – ZPG). Warto jednak pamiętać, że proces ten ma swe korzenie w nastaniu ery przemysłowej właśnie w krajach rozwiniętych, a dopiero później, wraz z ekspansją tego modelu cywilizacji rozszerzył się na cały świat. Tak więc gdy demografowie, ekonomiści i politycy krajów zachodnich głowią się jak zapewnić stabilność systemów emerytalnych w sytuacji starzenia się społeczeństw, w skali świata mamy przeludnienie. Jest bardzo prawdopodobne, że bez zatrzymania wzrostu populacji na świecie i ustabilizowania jej w ogóle nie jest możliwe osiągnięcie zrównoważonego rozwoju.

Źródła:

The Day of Seven Billion

Ludzie zaleją świat